Darmowe porady prawne przez internet

Kwestie urlopów wypoczynkowych regulują w Kodeksie Pracy artykuły od 152 do 173. Według przepisów każdemu pracownikowi przysługuje coroczny, nieprzerywalny i płatny urlop wypoczynkowy. Długość urlopu zależy od wypracowanych lat. Jeśli przepracowane mamy już ponad 10 lat to należy nam się urlop 26 dniowy, jeśli mniej to 20 dniowy. Do stażu pracy wlicza się każdemu okres nauki w szkołach ponadpodstawowych, ale nie sumuje się on. I tak, jeśli ukończyliśmy czteroletnie liceum to nasz staż pracy już wynosi cztery lata. Mężczyznom wlicza się również okres zasadniczej służby wojskowej.

Prawa do urlopu wypoczynkowego nabywa się z upływem każdego miesiąca pracy w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu przysługującego mu po upływie roku. Kolejne prawo do urlopu uzyskujemy wraz z początkiem nowego roku kalendarzowego. Pracodawca musi nam udzielić urlopu w roku, w którym ten urlop wypracowaliśmy, a udziela go nam na nasz pisemny wniosek. Również na nasz wniosek ten urlop może być podzielony na części jednak jedna część tego urlopu musi nieprzerwanie trwać 14 dni kalendarzowych. Z powodu ważnych przyczyn pracodawca może nas wezwać do pracy w czasie trwania urlopu, ale to on ponosi koszty dotarcia pracownika do miejsca pracy.

Każdy niewykorzystany urlop przysługujący w danym roku kalendarzowym może być przeniesiony na następny rok, ale należy go wykorzystać do końca pierwszego kwartału. Każdy pracownik w okresie wypowiedzenia umowy o pracę musi wykorzystać przysługujący mu urlop jeszcze przed zwolnieniem lub otrzymuje stosowny ekwiwalent pieniężny. Jeśli pracownik nie może wykorzystać urlopu wypoczynkowego w zaplanowanym czasie np. z powodu choroby czy urlopu macierzyńskiego pracodawca jest zobowiązany ten urlop przesunąć na inny termin.